Το παρασκήνιο και οι ανησυχίες που έφεραν τη νέα αναβολή για ΔΕΣΦΑ



Μπορεί η αίσθηση που υπάρχει αυτή τη στιγμή στην κυβέρνηση να είναι ότι υπάρχει έντονο ενδιαφέρον από αρκετές εταιρείες για την πώληση του 66% του ΔΕΣΦΑ, ωστόσο ουδείς μπορεί να είναι βέβαιος ότι στη φάση των δεσμευτικών προσφορών, οι προσφορές που θα κατατεθούν θα ισοφαρίσουν τα 400 εκατ. ευρώ που προσέφεραν στο διαγωνισμό του 2013 οι Αζέροι της Socar.
Στην κυβέρνηση θέλουν να αποφύγουν πάσει θυσία ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ωστόσο είναι σαφές ότι η προσφορά του 2013 ήταν εξαιρετικά υψηλή και περιλάμβανε υπερτίμημα περίπου 90 εκ. ευρώ σε σχέση με την ανεξάρτητη αποτίμηση. Ακόμη και σήμερα που το περιβάλλον της αγοράς και το country risk εμφανίζονται βελτιωμένα, δεν είναι σαφές κατά πόσο οι ενδιαφερόμενες εταιρείες είναι έτοιμες να προσφέρουν 400 εκατ. ευρώ για το 66% του διαχειριστή του συστήματος φυσικού αερίου.
Μια πιθανή λύση στις κυβερνητικές ανησυχίες θα μπορούσε να δοθεί εφόσον δημιουργηθεί ένας συνασπισμός εταιρειών που θα ενώσουν τα bugdet τους για την αγορά του ΔΕΣΦΑ. Σε αυτήν την κατεύθυνση βοηθά και το γεγονός ότι οι όροι του διαγωνισμού δεν επιτρέπουν την αυτόνομη διεκδίκηση του διαχειριστή από εταιρεία που δε διαθέτει ευρωπαϊκή πιστοποίηση.
Οι διεργασίες αυτές λοιπόν, φαίνεται ότι βρίσκονται πίσω από το αίτημα για αναβολή που υποβλήθηκε στο ΤΑΙΠΕΔ από ενδιαφερόμενη εταιρεία. Σημειώνεται πάντως ότι σύμφωνα με την εικόνα που μεταφέρουν κύκλοι της αγοράς το εν λόγω σχήμα δεν φαίνεται να διαθέτει το απαραίτητο μέγεθος και το ειδικό βάρος ώστε να μπορεί να θεωρηθεί ότι αλλάζει τα δεδομένα του διαγωνισμού.
Ωστόσο οι 15 μέρες περιθώριο που δόθηκαν με τη νέα παράταση, εκτιμάται ότι είναι ικανό διάστημα ώστε να προχωρήσουν κάποιες άλλες συζητήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στην κατεύθυνση της δημιουργίας κοινοπρακτικών σχημάτων ικανών να καταθέσουν ανταγωνιστικές προσφορές.
Να σημειωθεί επιπλέον ότι από το 66% που διατίθεται προς πώληση το 35% προέρχεται από τα ΕΛΠΕ και το 31% από το Δημόσιο (ΤΑΙΠΕΔ). Μάλιστα τα ΕΛΠΕ έχουν ανακοινώσει ότι διενεργούν δική τους ανεξάρτητη αποτίμηση, πάνω στην οποία και θα στηριχθεί η εισήγηση του ΔΣ προς τους μετόχους για το εάν ο όμιλος θα πρέπει ή όχι να πουλήσει τη συμμετοχή του στο ΔΕΣΦΑ. Σε κάθε περίπτωση ο παράγων ΕΛΠΕ παίζει καθοριστικό ρόλο στη συγκεκριμένη αποκρατικοποίηση, η οποία αποδεικνύεται εκ νέου αρκετά σύνθετο εγχείρημα.
Και βέβαια η κατάσταση περιπλέκεται ακόμη περισσότερο εξαιτίας του σφιχτού χρονοδιαγράμματος που έχει συμφωνηθεί με τους δανειστές για την ολοκλήρωση της πώλησης εντός του 2017. Εξαρχής ο στόχος – τουλάχιστον για το οικονομικό κλείσιμο του διαγωνισμού – θεωρείτο ανέφικτος και οι προσπάθειες του ΤΑΙΠΕΔ εστιάζονταν στο να ανακηρυχθεί εντός του έτους ο πλειοδότης του διαγωνισμού.
Η νέα καθυστέρηση ωστόσο – έστω και ολίγων ημερών – περιπλέκει ακόμη περισσότερο τα πράγματα. Εάν δε προστεθεί και η εκκρεμότητα της αναθεώρησης του κανονισμού τιμολόγησης, για την οποία ακόμη υπάρχουν διαβουλεύσεις και συζητήσεις με τη ΡΑΕ, τότε γίνεται αντιληπτό ότι ο στόχος δυσκολεύει ακόμη περισσότερο …

Γράφει ο Χάρης Φλουδόπουλος – Πηγή: www.capital.gr